DÎNGUHERTIN

Belgefîlm sedemên vê diyardeyê dikole û balê dikişîne ser "valahiyeke ruhanî" ya di nav civaka Êzidî de. Hinek ji wan kesên ku dînê xwe guhertiye dibêjin ku wan di nav dînê Êzidîtiyê de ku wekî dînê girtî û bê peyam bi nav dikin, bersiva pirsên xwe yên ruhanî bi dest nexistiye. Wan baweriya Xiristiyaniyê wekî rêyeke hêsantir dîtiye.
Belgefîlm balê dikişîne ser Diyasporaya Êzidiyan bi taybetî jî ya li Rûsyayê ku tê de Êzidiyekî berê yê bi navê Maday Mihemedî bûye keşeyê Ortodoks û niha Êzidiyên din vaftîz dike (di avê re derbas dike) û li ser destê wî dibin Xiristiyan. Beşek ji wan kesên ku dînê xwe guhertiye diyar dikin ku qebûlkirina Xiristiyaniyê nayê wateya devberdana ji nasname, ziman û çanda wan a Kurdî. Ew amaje bi wê yekê dikin ku dêra Ortodoks rê dide wan ku bi zimanê xwe îbadetê bikin û metnên dînî bixwînin.
Di axaftinên xwe de amaje pê dikin ku serkirdayetiya dînî ya Êzidiyan (Mîr û Civata Rûhanî) di dabînkirina pêdiviyên rûhanî yên xelkê xwe de, bi taybetî li Diyasporayê kêmxem bûye. Hinek ji wan kesên ku bûne Xiristiyan dibêjin ku 15 sal in ti şêx û pîr neçûne cem wan û ji wan nepirsiye bê ma çima wan dev ji dînê xwe berdaye. Ev hesta piştguhxistinê wekî sedemeke sereke ya vê guherîna dîn tê dîtin.
Lê belê guherîna dîn di nav civaka Êzidiyan de bûye sedema nîqaşekê. Hinek kes vê yekê wekî xiyanetê û gaveke ber bi asîmîlasyonê ve dibînin û ditirsin ku mîrata wan a dînî û çandî ya taybet tune bibe. Belgefîlm behsa koça dîrokî ya Êzidiyan a ber bi Rûsya û Kafkasyayê ve ya piştî hilweşîna Yekîtiya Sovyetê û astengên parastina nasnameya wan a li jîngeheke nû dike. Di dawiyê de Mîrê Êzidiyên Cîhanê Mîr Hazim Beg diaxive û ji Êzidiyan dixwaze ku dev ji dînê xwe bernedin. Belgefîlm çarenivîsa pêkhateyekê li ser rêyeke çarenivîssaz nîşan dide ku rûbirûyî pirsên bawerî, nasname û mayîna çandî bûye.