Dün Bağdat’taki manzaraya şahitlik edenler, başkentte Iraklı güçlerin katıldığı kapsamlı bir “ulusal kongre” düzenlendiği hissine kapıldılar. İstisnasız herkes birbiriyle temas halindeydi ve müzakerelerin odağını geçmişin muhasebesinden ziyade geleceğin inşası oluşturuyordu. Bağdat’taki bu tabloyu tesis eden figür, Kürdistan Bölgesi’nden gelen bir isim; Kürdistan Bölgesi Başkanı Neçirvan Barzani’ydi. Bağdat’taki bu ulusal şölen atmosferi sadece siyasi aktörlerle sınırlı kalmamış, tüm Irak halkının hissiyatına sirayet etmiştir.
Gerek Iraklı, gerek Arap, gerekse Batılı olsun; bir siyasetçinin en öncelikli vazifesi gelecek üzerine projeksiyon geliştirmek ve bu geleceğin inşası için emek sarf etmektir. Iraklı Kürt lider Neçirvan Barzani, krizleri aşarak istikrarlı yarınlara ulaşmak ve "karşı kıyıya geçmek" adına geleceği stratejik bir hedef olarak gören önde gelen liderlerden biridir. Bu gelecek tasavvuru; hükümetin iradesi ve idaresi dışında kalan silahlı gruplardan ve yapılardan arındırılmış, müreffeh bir Irak’ı temsil etmektedir. Zira bu tür yapılar hem Irak hem de bölge sathında kaos üretmekte ve yeni terör örgütlerinin neşvünema bulması için uygun sosyo-politik zemin hazırlamaktadır.
Federal Irak yapısı; tüm etnik, dini ve mezhepsel bileşenleri bünyesinde barındıran ve onları devletin yönetim süreçlerine etkin birer paydaş olarak dahil eden bir sistemdir. Neçirvan Barzani’nin geçtiğimiz yıllar boyunca izlediği siyasetin başarısı; dünden bu yana Bağdat’ta Şii, Sünni ve Hristiyan tüm toplumsal kesimlerin lider ve temsilcileriyle gerçekleştirdiği üst düzey temaslar; çok kültürlülüğün bir eksiklik veya tehdit değil, aksine bir zenginlik ve tamamlayıcı bir güç olduğunu kanıtlamıştır.
Irak’ın kudreti, bu toplumsal mozaiğin muhafaza edilmesinde saklıdır. Farklı milliyetler, diller, dinler ve mezhepler bir arada bulunmakla beraber; en azından halk düzeyinde birbirlerine muarız değildirler. Siyasetçiler ve bir bütün olarak bizler; başta Birleşik Arap Emirlikleri olmak üzere, sokaklarında altı farklı dilin konuşulduğu ancak ortak payda olarak "ülke menfaati" üzerinde uzlaşılan İsviçre, Federal Almanya ve Belçika gibi küresel ve bölgesel başarı modellerinden istifade etmeliyiz.
Iraklı siyasetçiler, on yıllar süren etnik ve mezhepsel çatışma evrelerinin ardından bugün barışçıl ve medeni bir arada yaşamanın (koeksistans) ehemmiyetini kavramış durumdadırlar. Bu medeni perspektife cevap veren bir liderliğin varlığı, Barzani’nin Bağdat görüşmelerine yansıyan iyimserlikte kendisini göstermiştir. Irak kamuoyu; gerek Koordinasyon Çerçevesi bileşenleri, gerekse eski Parlamento Başkanı Muhammed el-Halbusi liderliğindeki Ulusal Siyasi Konsey ve Hamis Hançer ile yapılan bu görüşmeleri büyük bir iyimserlikle karşılamaktadır. Sünni bileşenin mevcut en etkili lideri olan Halbusi, Kürtlerin sadece bir toplumsal kesim değil, aynı zamanda yol ve kader ortağı olduğunu net bir şekilde idrak etmiştir.