'Erdoğan-Öcalan'ın Türkiye'de yarım asırdır devam eden çatışmaları sona erdirmeye yönelik yeni girişimi, ciddi bir barış sürecinin başlangıcı olabilir. Bu süreç, başarıya ulaşırsa, bölgenin tüm dinamiklerini yeniden şekillendirebilir. Türkiye’deki liderlerinin hedefleri net: Kürdistan İşçi Partisi'nin (PKK) silahsızlandırılması, Türkiye'nin güney komşularıyla ilişkilerindeki militarist yaklaşımının kaldırılması, iç ekonominin canlanması ve Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa ile ilişkilerin iyileştirilmesi. Tüm bu adımlar ülkenin gelecek genel seçimlerinden önce uygun bir zamanda atılıyor. Türkiye liderleri kazanma konumunda mevzilerini sağlamlaştırırken, Iraklılar, Suriyeliler, Arap ülkeleri ve uluslararası toplumun tamamı dostane ve sürdürülebilir bir çözümün sağlanmasında pay sahibidir.
Türkiye
Türkiye, dünyadaki Kürt nüfusunun yarısından fazlasına ev sahipliği yapıyor; bu sayı 40 milyonu aşıyor. Aynı zamanda milyonlarca Türk olmayan insanın da yaşadığı bir ülke. Ancak, Türkiye bir Türk ulus devleti olarak yönetiliyor ve Türk olmayanların asimilasyonu sürekli bir tartışma konusu. Bu durum, ülkede süregelen protestolar ve iç çatışmaların temelini oluşturuyor. 2015'teki barış sürecinin çöküşünden sonra, Türk liderler önce askeri yöntemlerle PKK'yi zayıflatmayı hedefledi. Abdullah Öcalan kartını ise, barış sürecini kendi şartlarıyla başlatmak için stratejik olarak kullandılar. Öcalan'ın beklenen çağrısıyla birlikte, savaş yorgunu PKK üyelerinin yasal siyasi partiler (DEM Parti) aracılığıyla Türkiye'nin siyasi sürecine katılmaları bekleniyor. Bu süreç, PKK ve Öcalan için af çıkarılması ve Kürt çoğunluklu şehirlerdeki merkezi kontrolün gevşetilmesiyle devam edebilir.
Irak
Türkiye'deki çatışmalar, Irak ve Irak Kürdistanı için bir tehdit oluştururken, barış süreci bu ülkelerde refah ve gelişmeyi teşvik edebilir. Şimdiye kadar hem Türk silahlı kuvvetleri hem de PKK, Irak Kürdistanı'nda güçlü askeri üsler kurdu ve en etkileyici dağlık bölgelerden bazılarını savaş alanına çevirdi. Türkiye onlarca yıl boyunca defalarca Irak'ı işgal etti, Kürdistan Bölgesi'nin derinliklerinde İHA ve uçaklarla saldırılar gerçekleştirdi ve hem Bağdat hem de Erbil başkentleriyle ilişkilerini askerileştirdi.
Türkiye aynı zamanda, enerji, ticaret ve altyapı geliştirme gibi Irak'taki ekonomik çıkarlarına da odaklanıyor. Irak Kürdistanı liderlerinin olayları büyük bir ilgiyle takip etmeleri ve çok taraflı ve sınır ötesi diyaloglara katılmaları şaşırtıcı değil. Türkiye ve PKK arasındaki çatışmanın sona ermesinin Kürtler için daha istikrarlı bir bölge ve Irak ile Türkiye arasında çok daha sağlıklı bir ilişki anlamına geleceğini biliyorlar.
Suriye
Türkiye'deki iç çekişmeler, Suriye Kürtlerini ve Rojava yönetimini diğer ülkelerden daha fazla etkiliyor. Barış sürecinden en çok kazanç sağlayacak olanlar da yine onlar. Abdullah Öcalan'ın muhtemelen PKK mensuplarına Suriye'den çekilmelerini ve Suriye’deki Kürt meselesini Suriyeli Kürt liderlere bırakmalarını isteyeceği öngörülüyor. Bu durum, Suriyeli Kürtlerin herhangi bir dış etki veya Türkiye'nin işgal tehdidi olmadan Şam'daki vatandaşlarıyla geleceklerini müzakere edebilecekleri bir zemin yaratabilir. Aynı zamanda, Türkiye'nin ve vekillerinin Rojava'ya saldırmaktan kaçınması da mümkün hale gelebilir.
Kuzey ve Doğu Suriye'deki Kürtler ve Kürt olmayan vatandaşlar, uzun süredir kopuş ve dışlanma yaşıyor. Geçtiğimiz on yılda IŞİD işgaline karşı verdikleri varoluş mücadelesiyle kendilerini dünyaya tanıttılar. Şimdi ise eşit vatandaşlık, insan hakları, siyasi ve kültürel haklarını güvence altına almak için mücadele ediyorlar. Bir kez daha ırkçı bir Arap ulus devleti içinde asimile edilmek istemiyorlar.